Οδ. Βουδούρης για τη Σύμβαση Δωρεάς μεταξύ της 1ης Υγ. Περιφ. Αττικής & του Γεν. Ογκ. Νοσ. Κηφισιάς «Οι Άγιοι Ανάργυροι»

Αγαπητοί συνάδελφοι θα ήθελα να πω ορισμένα πράγματα σε όσα ανέφερε ο Υπουργός Υγείας, χθες, κλείνοντας. Αναφέρθηκε μεταξύ άλλων, στις χριστιανικές αξίες. Στις χριστιανικές αξίες ως συμπλήρωμα της ανεπάρκειας του κράτους. Ποιες είναι οι χριστιανικές αξίες; Ποιες είναι οι πηγαίες χριστιανικές αξίες; Αυτές που δίδαξε ο Ιησούς και τις γνωρίζουμε μέσα από ιστορικές πηγές, όπως το Ευαγγέλιο και άλλες πηγές.

Θα σας αναφέρω το γνωστό περιστατικό του πλούσιου που ήταν γοητευμένος από τις ιδέες του Ιησού και ήρθε κοντά του και του είπε: δάσκαλε τι πρέπει να κάνω για να σε ακολουθήσω; Όπως ξέρετε, ο Ιησούς του είπε, πρέπει όλα τα υπάρχοντα σου, όλη την τεράστια περιουσία που έχεις, να τα δώσεις σε αυτούς που έχουν ανάγκη. Όχι την μισή περιουσία σου ή το ¼ , όλη πρέπει να την δώσεις και θα με ακολουθήσεις. Βέβαια, ο πλούσιος, κατέβασε το κεφάλι του και όπως λέμε σήμερα «την έκανε με πλάγια βήματα», βέβαια στεναχωρημένος, διότι αφενός πραγματικά ήταν γοητευμένος από τα λεγόμενα του Ιησού αλλά από την άλλη πλευρά δεν ήθελε να αποποιηθεί την περιουσία του. Τι είπε τότε ο Ιησούς στους 12 μαθητές του; Τους είπε, το εξής. Αληθινά, σας λέω ότι θα είναι ευκολότερο να περάσει καμήλα μέσα από την τρύπα μιας βελόνας, παρά να εισέλθει πλούσιος στην βασιλεία των ουρανών. Αυτές είναι οι χριστιανικές αξίες και όχι η ελεημοσύνη. Δηλαδή, η ελεημοσύνη, το να δώσω ένα μικρό κλάσμα της περιουσίας μου -που μπορεί να είναι σημαντική για κάποιον άλλον- αυτό είναι μία υποδεέστερη μορφή και θα έλεγα ότι είναι ένας εκφυλισμός των πραγματικών χριστιανικών αξιών.

Έρχομαι τώρα στο θέμα των δωρεών. Στην πρώτη μου παρέμβαση, είπα στον εαυτό μου να αποφύγω την θεωρητική συζήτηση πάνω στις δωρεές, αλλά είδα ότι ο Υπουργός επανήλθε σε αυτό το θέμα. Θεωρώ ότι δεν είναι κακό να πούμε 2 λόγια γιατί είναι σημαντικό θέμα και θα το έχουμε πάντα μπροστά μας.

Θα ήθελα, καταρχήν, να αναρωτηθούμε το εξής: Γιατί κάποιος κάνει 1 δωρεά; Ειδικότερα, γιατί ένας πλούσιος άνθρωπος κάνει 1 δωρεά; Γιατί, είναι τελείως διαφορετικό να το κάνει ένας άνθρωπος που έχει περιορισμένες ικανότητες ή οικονομικές δυνατότητες και να το κάνει ένας άνθρωπος πάμπλουτος. Υπάρχουν 2 κίνητρα. Το πρώτο κίνητρο είναι υποκειμενικό και είναι προφανώς ότι αυτός ο άνθρωπος να έχει μία πραγματική ευαισθησία. Δεν το αρνούμαι αυτό το πράγμα και το σέβομαι.

Το δεύτερο κίνητρο, όμως, είναι ότι αποσκοπεί στο να εκπληρώσει είτε συνειδητά – είτε και μη συνειδητά έναν άλλον αντικειμενικό σκοπό. Η δωρεά, όταν προέρχεται από κάποιον που έχει συσσωρεύσει μία αμύθητη περιουσία, την οποία ας μην γελιόμαστε προφανώς την έχει συσσωρεύσει από ένα σύστημα καπιταλιστικής εκμετάλλευσης σαν αυτό που ζούμε. Τον έχει συσσωρεύσει αυτόν τον πλούτο από την εκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας ή τον έχει συσσωρεύσει στη βάση ενός συστήματος, που είναι άδικο. Είναι άδικο να υπάρχουν άνθρωποι που έχουν τέτοιο πλούτο και δεν ξέρουν τι να τον κάνουν, ενώ υπάρχουν άνθρωποι που κυριολεκτικά πεθαίνουν της πείνας. Η δωρεά, λοιπόν, θέλουμε ή δεν θέλουμε σε αυτή την περίπτωση, λειτουργεί ως μία έμμεση αλλά σαφή νομιμοποίηση αυτής της αδικίας και αυτό είναι που μας ενοχλεί.

Αυτό βέβαια το ξεχωρίζω από τη δωρεά του ανθρώπου που μπορεί να δώσει είκοσι, τριάντα, σαράντα, πενήντα ευρώ στους Γιατρούς χωρίς Σύνορα από το υστέρημά του, διότι προφανώς εκεί δεν υπάρχει τέτοια πρόθεση. Είναι σαφέστατο ότι υπάρχει αυτή η διάσταση των πραγμάτων και μπορούμε να το κατανοήσουμε όλοι εάν αναλογιστούμε ποια είναι η πιο σύγχρονη, η πιο μοντέρνα μορφή του θεσμού της δωρεάς σε αυτό που ονομάζεται εταιρική κοινωνική ευθύνη. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι μια εταιρία που αντλεί κέρδη από μια δραστηριότητα, θεωρώντας εαυτόν Νομικό Πρόσωπο/πολίτη αυτής της χώρας, θεωρεί ότι έχει μια ευθύνη απέναντι στην κοινωνία και άρα κάνει μια πράξη απέναντι σε αυτήν την κοινωνία. Πάρα πολύ ωραία θεωρία και πάρα πολύ ωραία σκέψη. Στην πράξη όμως πώς λειτουργεί;

Για να μην πω στο 100% των περιπτώσεων, στο 99% αυτά τα τμήματα υπάγονται στα τμήματα marketing της εταιρίας και στην πραγματικότητα ξέρουμε πολύ καλά ότι αυτό που ονομάζεται εταιρική κοινωνική ευθύνη είναι μια πιο σύγχρονη μορφή διαφήμισης για να αυξηθούν πωλήσεις και κέρδη. Αυτό σημαίνει ότι εμείς αρνούμαστε τις δωρεές; Καθόλου. Το είπα και σε προηγούμενη συνεδρίαση ότι δεν είμαι δογματικός και όταν υπάρχει μια δωρεά την αξιολογώ και ενδεχομένως τη δέχομαι. Δεν είμαι αφελής και δεν παραβλέπω και αυτό που γίνεται στο παρασκήνιο και πρέπει να το τονίσουμε αυτό. Έρχομαι τώρα και στο συγκεκριμένο θέμα του Ιδρύματος Νιάρχου.

Υπάρχει ένα ηθικό και πρακτικό θέμα εδώ. Το ηθικό κομμάτι είναι να μάθουμε ποιος είναι εκείνος που πραγματικά δωρίζει. Είναι πάρα πολύ σημαντικό και είναι πολύ διαφορετικό να έχει δωρίσει το ίδρυμα Νιάρχος, από το να έχουν δωρίσει από το υστέρημά τους συγγενείς ασθενών που στερήθηκαν πενήντα και εκατό ευρώ ο καθένας, από χρήματα που δεν έχουν για να βοηθήσουν το νοσοκομείο. Είναι εντελώς διαφορετικό αυτό και πρέπει να αποτυπωθεί. Το πρακτικό θέμα από την άλλη, είναι ότι εάν δεν συμπεριληφθεί σε αυτή τη σύμβαση και εάν δεν υπογράψει με κάποιον τρόπο το Ίδρυμα Νιάρχος, δεν υπογράψει κατ’ ευθείαν με τη ΔΙΠΕΥ το νοσοκομείο ως παράρτημα της σύμβασης μια άλλη σύμβαση μεταξύ του συλλόγου και του Ιδρύματος Νιάρχου, τότε στην πραγματικότητα δεχόμαστε μια δωρεά από ένα σύλλογο ο οποίος δεν έχει και δεν του ανήκουν τα χρήματα που πρόκειται να δωρίσει.

Δεύτερον, εάν δεν υπάρχει αυτή η δέσμευση τότε ο σύλλογος δεσμεύεται για πράγματα που δεν μπορεί να τηρήσει. Εξίσου σημαντικό και αυτό. Όταν ο σύλλογος λέει επί παραδείγματι ότι εάν προκύψουν νέες ανάγκες, θα τις καλύψω, από ποια χρήματα θα τις καλύψει; Εάν δεν έχει γραπτή εγγύηση από το Ίδρυμα Νιάρχος, πώς θα γίνει; Θα μου πείτε τώρα, εάν δεν υπάρχει η εγγύηση, δε θα δεχτούμε τη δωρεά; Μας δωρίζουν ένα κτήριο, δύο εκατομμύρια τριακόσιες χιλιάδες ευρώ, τον εξοπλισμό και μας λένε ότι θα το λειτουργήσουμε και δύο χρόνια. Θα πούμε όχι; Θα το δεχτούμε και θα πούμε ξεκάθαρα ότι ακόμη κι αν δεν υπάρχει η δέσμευση που προανέφερα, πάλι θα το αποδεχτούμε, αλλά με το ρίσκο να βρεθούμε μετά από δύο χρόνια με ένα κτήριο για το οποίο δεν θα έχουμε τα μέσα να λειτουργήσουμε.

Θα «κόψουμε το λαιμό» μας όμως να βρούμε ένα πρόγραμμα -ΕΣΠΑ ή δεν ξέρω ποιο άλλο- προκειμένου να το εντάξουμε στο ευρύτερο πρόγραμμα της ελληνικής οικονομίας και να το λειτουργήσουμε. Είναι μια πραγματική και όχι εικονική ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση, διότι η ανάγκη ενός ξενώνα είναι πραγματική. Να είμαστε όμως σοβαροί και όταν υπογράφουμε κάτι να υπάρχει μια σοβαρότητα. Να έχει δηλαδή την εγγύηση ότι αυτό το οποίο λέμε μπορεί να υλοποιηθεί. Ζητώ λοιπόν, να βρεθεί ο τρόπος αυτή η δέσμευση του Ιδρύματος Νιάρχου είτε μέσω σύμβασης με το νοσοκομείο είτε μέσω δέσμευσης του Ιδρύματος προς το σύλλογο, να είναι μέρος της σύμβασης που πρόκειται να εγκρίνουμε. Σας ευχαριστώ πολύ κ. Πρόεδρε.

Author: Κ Π

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο στο

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>