Mια πολιτική κίνηση γεννιέται

Από την κοινωνία για την κοινωνία, μια πολιτική κίνηση γεννιέται:

«Η Κοινωνία Πρώτα»

1. Απολογισμός 10 μηνών: μια πρωτοφανής επιδείνωση της νεοφιλελεύθερης επίθεσης

Στο διάστημα των 10 μηνών από τις εκλογές, αποδείχθηκε η πλήρης αναντιστοιχία των προεκλογικών εξαγγελιών των κομμάτων, που συγκροτούν την κυβέρνηση, με την πολιτική που τελικά ασκούν. Η κυβέρνηση Σαμαρά συνεχίζει την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων, υιοθετώντας ακόμα και την ίδια ρητορική. Είναι η πολιτική που υπαγορεύει η Τρόικα, η πολιτική των διαδοχικών μνημονίων και της ατέρμονης λιτότητας, που έχει ως αποτελέσματα την ύφεση, την ανεργία, τη φτωχοποίηση του ελληνικού λαού και την εξάρτηση από το χρέος. Η πολιτική αυτή αποσκοπεί στην κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων και του Ευρωπαϊκού κεκτημένου, στη συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους, στην εκχώρηση δημόσιας περιουσίας σε ιδιωτικά συμφέροντα και στον περιορισμό της δημοκρατίας και της εθνικής κυριαρχίας.

Αυτή η πολιτική δεν είναι αποτέλεσμα «λάνθασμένης συνταγής». Είναι συγκεκριμένη επιλογή. Είναι η έκφραση ακραίων νεοφιλελεύθερων δυνάμεων της Ευρώπης υπό την ηγεμονία μιας αλαζονικής, εθνικιστικής και τελικά ανταγωνιστικής προς την Ευρωπαϊκή ιδέα γερμανικής πολιτικής. Μια ακραία νεοφιλελεύθερη επιλογή, που στοχεύει στη δημιουργία φθηνής αγοράς εργασίας στην περιφέρεια της Ευρώπης και τη μετατροπή της Ελλάδας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών σε ένα είδος Ειδικής Οικονομικής Ζώνης. Μια επιλογή που ωθεί νέους πτυχιούχους και εξειδικευμένους επιστήμονες να πάρουν το δρόμο της μετανάστευσης. Οι δομικές μεταρρυθμίσεις στον Δημόσιο τομέα, στο πολιτικό σύστημα και στην οικονομία, που θα έδιναν τη δυνατότητα αναπτυξιακής εκκίνησης, καρκινοβατούν. Ταυτόχρονα, βαπτίζεται «μεταρρύθμιση» η αποδιάρθρωση του δημόσιου τραπεζικού πυλώνα, η άρση του κοινοβουλευτικού ελέγχου για την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, οι απολύσεις στο δημόσιο τομέα μέσω διαθεσιμότητας και ο άδικος εισπρακτικός φορολογικός νόμος, που επιβαρύνει ακόμη περισσότερο μισθωτούς, συνταξιούχους, μικρομεσαίους ελεύθερους επαγγελματίες και ροκανίζει τη λαϊκή ιδιοκτησία. Παράλληλα, η παλαιοκομματική νοοτροπία, που θέλει το κράτος λάφυρο του εκάστοτε κυβερνητικού κόμματος, επισημοποιείται με τη θεσμοθέτηση της κομματικής ποσόστωσης για τη στελέχωση των δημόσιων οργανισμών, διαψεύδοντας οριστικά τις διακηρύξεις για διαφάνεια και αξιοκρατία.

Επιπλέον το τελευταίο διάστημα, η κυβέρνηση, υιοθετώντας μια ακροδεξιά ρητορική και τη «στρατηγική της έντασης», επιδιώκει να αλλάξει την πολιτική ατζέντα. Ο στόχος είναι αφενός η καλλιέργεια αισθήματος φόβου και αφετέρου η ψηφοθηρική προσέλκυση συντηρητικών ψηφοφόρων. Η πολιτική αυτή αποσκοπεί στον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από τα πραγματικά προβλήματα και στη συρρίκνωση της δημοκρατίας, για την ευκολότερη επιβολή αντιλαϊκών μέτρων.

Η κυβέρνηση Σαμαρά αναπαράγει το χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα που οδήγησε τη χώρα στο σημερινό αδιέξοδο. Επιβεβαιώνει την εκτίμηση ότι οι υπεύθυνοι των αδιεξόδων δεν είναι σε θέση να βγάλουν τη χώρα από το αδιέξοδο που οι ίδιοι δημιούργησαν, έστω και αν σήμερα το φθαρμένο πολιτικό σύστημα απέκτησε έναν νέο τρίχρωμο μανδύα.

Η ΔΗΜΑΡ, με τη συμμετοχή της στη «συγκυβέρνηση» και την πλήρη αθέτηση των προεκλογικών της δεσμεύσεων καθώς και της προγραμματικής συμφωνίας, ευθυγραμμίστηκε με τη «λογική του μονόδρομου» για την αντιμετώπιση της κρίσης. Αναπαράγει την επιχειρηματολογία της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για τη δήθεν ανυπαρξία εναλλακτικής λύσης και εφαρμόζει τώρα την πολιτική, που επί δύο χρόνια αντιμαχόταν. Συνεπώς, έχει αποκοπεί πλήρως από τον πολιτικό και ιδεολογικό χώρο για την έκφραση του οποίου ιδρύθηκε. Χάρη στην υποστήριξή της, η Τρόικα και η κυβέρνηση διευκολύνθηκαν στην επιβολή σκληρότερων νεοφιλελεύθερων και αντιλαϊκών μέτρων. Η κυβέρνηση Σαμαρά έχει σήμερα απόλυτη ανάγκη τη στήριξη της ΔΗΜΑΡ για τη συνέχιση της πολιτικής της. Υπό αυτό το πρίσμα, η ΔΗΜΑΡ δεν αποτελεί απλά ένα αριστερό άλλοθι, αλλά είναι ο αναγκαίος καταλύτης, ποσοτικά περιορισμένος αλλά ποιοτικά καθοριστικός, για τη συνέχιση της μνημονιακής συγκυβέρνησης. Η κατάσταση αυτή δεν είναι αναστρέψιμη. Η ΔΗΜΑΡ μεταλλάσσεται με γοργούς ρυθμούς και είναι ήδη στην πράξη ένα κεντρώο κόμμα, πολιτικά «άχρωμο» και χωρίς στρατηγική στόχευση, πλην της άνευ όρων συμμετοχής της στην εξουσία. Αυτή η μετάλλαξη της ΔΗΜΑΡ, έχει ως αποτέλεσμα την εγκατάλειψη του ιδρυτικού της εγχειρήματος και τη δημιουργία σοβαρού πολιτικού κενού.

2. Ευρώπη: πολιτική και οικονομική ενοποίηση ή αποδιάρθρωση.

Η οικονομική κρίση των χωρών της ευρωζώνης και οι πολιτικές που υιοθετούνται από τις Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για την αντιμετώπισή της, έχουν αναδείξει τα δομικά προβλήματα του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Είναι πλέον προφανές πως το σημερινό Ευρωπαϊκό οικοδόμημα δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες των λαών του. Η Ένωση, όπως υφίσταται σήμερα, είναι «κομμένη και ραμμένη» στα μέτρα των συντηρητικών δυνάμεων, που με επίκληση το δήθεν «εθνικό συμφέρον», επιβάλουν τα σχέδια του νεοφιλελεύθερου χρηματιστηριακού καπιταλισμού και ενός πόλου κρατών τα οποία, συσπειρωμένα γύρω από την Γερμανία, επιχειρούν να επιβάλλουν την κυριαρχία τους.

Αυτή η πραγματικότητα αποκαλύφθηκε σε όλη της τη διάσταση με τα δραματικά γεγονότα της Κύπρου, όπου, με το πρόσχημα γνωστών παθογενειών, οι οποίες βέβαια μπορούσαν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά με ad hoc μέτρα, επιβλήθηκε η ισοπέδωση της οικονομίας και της κοινωνίας, αγνοώντας ηθελημένα ότι η κρίση προκλήθηκε κατά κύριο λόγο από το περιβόητο PSI. Οι εξελίξεις στην Κύπρο δεν εξηγούνται μόνο υπό το πρίσμα των οικονομικών δεδομένων. Η «λύση» που δόθηκε, εντάσσεται σε μία συνολική στρατηγική, που αποβλέπει στον περιορισμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην επιβολή τετελεσμένων για το εθνικό θέμα της κατοχής και της διχοτόμησης και στην εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων. Και προφανώς τα μέτρα δημιουργούν προηγούμενο αξιοποιήσιμο σε άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου.

Οι εξελίξεις στην Κύπρο θέτουν επί τάπητος την αναγκαιότητα να αντιμετωπιστεί ενιαία σε Ευρωπαϊκό επίπεδο η κρίση χρέους, για να μην μετατραπεί και σε κρίση θεσμών και δημοκρατίας. Καθίσταται αναγκαία η πολιτική συνεργασία  των χωρών του Νότου, ώστε στο πλαίσιο της Ενιαίας Ευρώπης να διαμορφώσουν μια νέα πολιτική για μια Ευρώπη αλληλέγγυα. Τελικά, τίθεται επιτακτικά το ζήτημα της πολιτικής μετεξέλιξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ευρώπη ή θα προχωρήσει με αποφασιστικότητα προς την ολοκλήρωση της οικονομικής και πολιτικής της ενοποίησης, στη βάση της ισοτιμίας και της αλληλεγγύης των μελών της, ή θα οδηγηθεί σύντομα σε αποδιάρθρωση.

3. Αλλαγή πολιτικής με όραμα, πρόγραμμα και στρατηγικό σχέδιο.

Χαρακτηριστικό της σημερινής κατάστασης στην Ελλάδα είναι ότι, ενώ η πλειοψηφία της κοινωνίας αποδοκιμάζει την κυβερνητική πολιτική, ένα μεγάλο μέρος της αμφιβάλλει για την ύπαρξη εναλλακτικής ρεαλιστικής πρότασης. Στην αμφιβολία αυτή απαντάμε πειστικά, προτάσσοντας ένα όραμα που κινητοποιεί, αλλά και ένα πρόγραμμα που ανοίγει δρόμο προς αυτό το όραμα, καθώς και το στρατηγικό σχέδιο εφαρμογής του.

Το όραμα που μας κινητοποιεί είναι εκείνο ενός αληθινού Δημοκρατικού Σοσιαλισμού. Μια κοινωνία όπου οι αρχές της αλληλεγγύης και της ελευθερίας θα συνυπάρχουν αρμονικά, όπου η ανάπτυξη θα υπηρετεί την ανθρώπινη ευημερία και δεν θα είναι αυτοσκοπός, όπου η προστασία του περιβάλλοντος θα αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο αυτής της ανάπτυξης. Η μετάβαση από τον αχαλίνωτο χρηματιστηριακό καπιταλισμό που κυριαρχεί σήμερα δεν θα γίνει βέβαια εν μια νυκτί, αλλά σταδιακά, με βήματα που θα σηματοδοτούνται από ριζικές προοδευτικές μεταρρυθμίσεις. Βεβαίως, πρέπει να τονίσουμε ότι ο Δημοκρατικός Σοσιαλισμός που οραματιζόμαστε δεν έχει σχέση με παλιά δόγματα και ιδεοληψίες, αλλά είναι ένα νέο εγχείρημα, οι όροι του οποίου είναι σε μεγάλο βαθμό υπό εφεύρεση. Το γεγονός αυτό δεν μας φοβίζει αλλά αποτελεί για μας μια υπέροχη πρόκληση.

Το πρόγραμμα οφείλει να έχει τρεις άμεσες προτεραιότητες. Πρώτον, να ανακόψει τη μνημονιακή υφεσιακή κατηφόρα, ανασταίνοντας την οικονομία και την κοινωνία. Στην προοπτική αυτή, διαπιστώνουμε ότι έχουν ξεπεραστεί προ πολλού τα μέτρα λιτότητας, ενώ δεν έχουν καν «αγγιχθεί» οι δυνατότητες άντλησης πόρων από τη φοροδιαφυγή, τη γραφειοκρατία, τη σπατάλη και τη διαπλοκή. Ας αναφέρουμε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι, παρά τις αλλεπάλληλες εξαγγελίες και 63 σχετικές ερωτήσεις στον Υπουργό Οικονομικών, παραμένει ανέπαφος ο σαθρός και απαρχαιωμένος φοροεισπρακτικός μηχανισμός. Άλλο παράδειγμα αποτελεί η δημιουργία μιας Γενικής Γραμματείας Εσόδων, η οποία όμως ακόμα δεν έχει ούτε αρμοδιότητες, ούτε μέσα λειτουργίας. Το ίδιο συμβαίνει και με την ανεξάρτητη αρχή  προμηθειών του Δημοσίου κοκ. Ταυτόχρονα απουσιάζει κάθε πρωτοβουλία για την αποκατάσταση εμπιστοσύνης μεταξύ κράτους και πολίτη.

Δεύτερον, πρέπει να προωθηθεί άμεσα η χωρίς οικονομικό κόστος μεταρρύθμιση του σαθρού πολιτικού συστήματος. Δηλαδή να προωθηθούν μέτρα, όπως η αλλαγή του εκλογικού νόμου, ώστε να αποκατασταθεί η αναλογική δημοκρατική εκπροσώπηση και να καταπολεμηθεί το πελατειακό σύστημα, όπως η κατάργηση του νόμου περί  ευθύνης  Υπουργών, ο έλεγχος των οικονομικών των κομμάτων και η εξασφάλιση της διάφανης λειτουργίας τους κλπ. Ταυτόχρονα, θα ξεκινήσει η ανασυγκρότηση του δημόσιου τομέα με βάση την αξιοκρατία και την αποτελεσματικότητα. Οι θεσμικές πρωτοβουλίες θα περιλαμβάνουν την προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων, την αποκατάσταση του κοινωνικού κράτους και τη θεσμοθέτηση ενός ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος.

Τρίτον, πρέπει να αναπτυχθεί ένα νέο οικονομικό αναπτυξιακό μοντέλο, εναρμονισμένο με τις σύγχρονες οικολογικές απαιτήσεις, βασισμένο στη μικτή οικονομία, με δυνατό ρυθμιστικό δημόσιο πυλώνα, με θέσπιση σταθερού φορολογικού νόμου, με ορθολογική ενθάρρυνση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και ανάπτυξη ενός ισχυρού τομέα κοινωνικής οικονομίας. Παράλληλα, πρέπει να αναζητηθεί αύξηση των δημοσίων επενδύσεων (το ακριβώς αντίθετο από αυτό που γίνεται στην Ελλάδα), με την προώθηση επενδυτικών προγραμμάτων σε κοινωνικά ωφέλιμους και οικονομικά αποδοτικούς τομείς. Ο πρωτογενής τομέας, ο τουρισμός και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αποτελούν πυλώνες πάνω στους οποίους θα στηριχθεί η Εθνική οικονομία για την περαιτέρω ανάπτυξη νέων τεχνολογιών και με στόχευση την αύξηση των εξαγωγών και τη μείωση του ελλείμματος του εμπορικού ισοζυγίου.

Η ολοκλήρωση και η εξειδίκευση αυτού του προγράμματος απαιτεί σημαντική και συλλογική εργασία, που είναι το ζητούμενο των επόμενων μηνών για την πολιτική κίνηση που ξεκινήσαμε στις 31 Μαρτίου 2013. Γενική επιδίωξη είναι, αφενός η ανατροπή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και αφετέρου η διόρθωση των στρεβλώσεων της «ελληνικής νοσηρότητας» (γραφειοκρατία, διαπλοκή, πελατειοκρατία, παραγοντισμός, συστηματική φοροδιαφυγή κλπ.), διόρθωση στην οποία περιλαμβάνεται η αναζήτηση και η πάταξη κάθε είδους παράβασης και κατάχρησης σε οικονομικό ή πολιτικό επίπεδο (αξιοποίηση των διαφόρων λιστών, απόδοση πολιτικών ευθυνών κλπ.).

Το στρατηγικό σχέδιο εφαρμογής αυτού του προγράμματος οφείλει να λάβει υπόψη το συσχετισμό δυνάμεων εντός της Ελλάδας, αλλά επίσης στην Ευρώπη και διεθνώς. Επιβάλλεται συνεπώς ένα σχέδιο στρατηγικών συμμαχιών σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Η εθνική διάσταση της κρίσης θέτει την αριστερά μπροστά σε αυξημένες ευθύνες, στην ανάγκη να ενσωματώσει στον πολιτικό της αγώνα και το σημερινό εθνικό διακύβευμα. Πράγματι, η παρούσα κρίση έχει δημιουργήσει ένα διπλό μέτωπο. Αφενός οι νεοφιλελεύθερες δυνάμεις επιχειρούν τη βίαιη εφαρμογή του μοντέλου τους, αφετέρου, όπως αποδεικνύουν και τα πρόσφατα γεγονότα της Κύπρου, επιχειρούν την περιθωριοποίηση και την υποταγή του «φτωχού ευρωπαϊκού νότου» από τον «ισχυρό βορρά». Η επιδιωκόμενη υποταγή αφορά κράτη και χώρες στο σύνολό τους. Συνεπώς, προκύπτει η ανάγκη ενός πατριωτικού αγώνα, στενά συνδεδεμένου με τον πολιτικό αγώνα,στον οποίο η αριστερά οφείλει να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο. Η αριστερά θα είναι αποτελεσματική, αν αποτελέσει φορέα συσπείρωσης και συμμαχίας όλων των δημοκρατικών προοδευτικών και πατριωτικών δυνάμεων για εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης της χώρας.

Η διεθνής διάσταση της  συστημικής  κρίσης επιβάλλει την αναζήτηση συμμαχιών εντός της Ευρώπης αλλά και στο ευρύτερο διεθνές προσκήνιο, ώστε η Ελλάδα να αξιοποιήσει όλα τα πλεονεκτήματά της στο δρόμο της ανάκαμψης.

Μόνο μια νέα κυβέρνηση, στηριζόμενη σε άφθαρτες πολιτικές δυνάμεις, που θα δρομολογήσει άμεσα αυτό το πρόγραμμα,  με τη στήριξη των προαναφερόμενων συμμαχιών, εντός και εκτός της χώρας, θα είναι σε θέση να επαναδιαπραγματευθεί τους όρους του Μνημονίου και να ακυρώσει το καταστρεπτικό κοινωνικό και εθνικό τους περιεχόμενο. Χρειαζόμαστε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, ένα «κοινό πρόγραμμα» των προοδευτικών, δημοκρατικών, αριστερών δυνάμεων, που θα ζυμωθεί μέσα στην κοινωνία, που θα προκύψει ως απαίτηση της βάσης και όχι απλώς ως πρόσκαιρη προεκλογική συμφωνία κορυφής. Ένα «κοινό πρόγραμμα», την εφαρμογή του οποίου θα εγγυάται η ίδια η κοινωνία.

4. Η πρωτοβουλία μας: μια πολιτική κίνηση από την κοινωνία, για την κοινωνία.

Εύλογα τίθεται το ερώτημα αν η δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα συμβάλλει στον «άλλο δρόμο». Η ανάλυση των υπαρχόντων πολιτικών σχηματισμών αναδεικνύει την ύπαρξη ενός σημαντικού κενού στην πολιτική έκφραση της ελληνικής κοινωνίας. Ένα κενό που προκύπτει από την μετάλλαξη της ΔΗΜΑΡ, αλλά και από τις νέες συνθήκες που δημιουργούνται με την επιδείνωση της κρίσης. Η διαμόρφωση μιας αριστερής πρότασης, με συγκεκριμένο μεταρρυθμιστικό περιεχόμενο, μακριά από ιδεοληψίες, συνάμα ανατρεπτικό και ρεαλιστικό, παραμένει το ζητούμενο για την κοινωνία και τη χώρα. Πιστεύουμε βαθιά πως η ελληνική κοινωνία έχει ανάγκη, περισσότερο από ποτέ, ένα δυνατό πολιτικό πόλο, που θα προωθήσει μια τέτοια πρόταση και ταυτόχρονα θα συμβάλει σε μια ευρεία συμμαχία, η οποία θα αποτελέσει την εναλλακτική πρόταση στην τρικομματική μνημονιακή κυβέρνηση.

Σήμερα, η Ελλάδα έχει ανάγκη μια νέα πορεία, που εκφράζεται από την απαίτηση «η κοινωνία πρώτα». Ανήκει στις δυνάμεις της αριστεράς να σηκώσουν το βάρος αυτής της απαίτησης και να την υλοποιήσουν. Σήμερα, η αριστερά για πρώτη φορά στην νεότερη πολιτική ιστορία της χώρας έχει αυτή την ευκαιρία, την οποία πρέπει να αντιμετωπίσει ως ιστορική πρόκληση.

Στόχος μας δεν είναι βέβαια να προσθέσουμε έναν ακόμα κρίκο στη μακρά αλυσίδα των διασπάσεων της αριστεράς. Στόχος είναι να συμβάλουμε στην αναζωογόνηση της αριστεράς από την φυσική πηγή της: την ίδια την κοινωνία, τον κόσμο της εργασίας, της δημιουργίας, της ανιδιοτελούς προσφοράς και του πολιτισμού.

Στόχος μας είναι η δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα, διαφορετικού από τα υπάρχοντα κομματικά μοντέλα. Έναν συλλογικό φορέα που θα δομηθεί μέσα στην κοινωνία, που θα βασίζεται πάντα στην ενεργό συμμετοχή του κάθε μέλους του, έναν φορέα όπου η λέξη «δημοκρατική λειτουργία» δεν θα είναι πρόσχημα, αλλά ουσία. Έναν φορέα που θα σέβεται την πολυφωνία, το δημιουργικό διάλογο, ακόμα και την αντιπαράθεση των απόψεων, χωρίς να διολισθαίνει σε στείρο ανταγωνισμό παγιωμένων μηχανισμών. Έναν φορέα, η πολιτική του οποίου δεν θα μπορεί να χειραγωγείται από ηγετικές ομάδες και πρόσωπα. Έναν φορέα που θα ξεπερνάει τα γνωστά «πυραμιδικά σχήματα», παίρνοντας μια δικτυακή μορφή με μεγάλη περιφερειακή αυτονομία και εκτεταμένη δημοκρατική λειτουργία. Έναν φορέα που θα συμβάλει στον πολιτικό πολιτισμό και την ηθική στη πολιτική ζωή του τόπου.

Στόχος μας είναι η δημιουργία ενός νέου φορέα που σταθερά θα αγωνίζεται για ριζικές, δημοκρατικές, κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, με ορίζοντα το δημοκρατικό σοσιαλισμό, παραμερίζοντας οριστικά τις παραλυτικές ιδεοληψίες του παρελθόντος, χωρίς όμως να διολισθήσει στην ενδοτικότητα και στην εγκατάλειψη των ιδρυτικών αρχών. Ενός φορέα βαθιά ριζωμένου στην Ελληνική πραγματικότητα και ταυτόχρονα αφοσιωμένου στην ιδέα μιας κοινωνικής ομοσπονδιακής  Ευρώπης.

Η πολιτική κίνηση που γεννιέται σήμερα, υπό τις δραματικές συνθήκες της μεγαλύτερης πολιτικής, οικονομικής και αξιακής κρίσης, που γνώρισε μεταπολεμικά η χώρα μας, βάζει στο επίκεντρο της δράσης της την ελληνική κοινωνία. Ως κίνηση εμποτισμένη από τα ιδεώδη και το ήθος της Αριστεράς, εντάσσει όλη την πολιτική της στην ανόρθωση και στην ευημερία της κοινωνίας, μέσα από μια αρμονική ανάπτυξη: η κοινωνία πρώτα!

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>